Hoogtepunten - MongoliŽ
Onze bestemmingenRusland MongoliŽ Algemene informatieHoogtepunten--------GROEPSREIZEN-------------Groepsreis 9 dagen MongoliŽ-----INDIVIDUELE RONDREIZEN--------Rondreis 11 dagen MongoliŽRondreis 14 dagen MongoliŽ-----INDIVIDUELE STEDENREIZEN------Stedenreis 5 dagen UlaanbaatarStedenreis 6 dagen UlaanbaatarStedenreis 7 dagen UlaanbaatarStedenreis 9 dagen Ulaanbaatar en BeijingStedenreis 12 dagen Ulaanbaatar en BeijingStedenreis 15 dagen Ulaanbaatar, Beijing, Xi'an en ShanghaiStedenreis 18 dagen Ulaanbaatar, Beijing, Xi'an en Shanghai----UW EIGEN REIS SAMENSTELLEN----ReisinformatieHotels UlaanbaatarGerkampenExcursies UlaanbaatarChinaGeorgiŽ en ArmeniŽOekraÔne Baltische landen FinlandAanbiedingenBrochure 2019

Hoogtepunten

Ulaanbaatar
Het hoofddoel van een reis naar Mongolië is voor de meeste reizigers toch eerder een toch tdoor de uitgestrekte natuur van het land dan een bezoek aan de minder bekende hoofdstad. Toch is een bezoek aan deze bijzondere stad zeer aan te bevelen omdat je hier nog een unieke combinatie kunt vinden tussen traditioneel en modern. Hierdoor krijgt de stad een charmante uitstraling die je niet vaak meer in grote steden tegenkomt. Ulaanbaatar is een drukke en levendige stad waar men tal van bezienswaardigheden kan bezoeken. Uiteraard is het ook een goede uitvalsbasis om de rest van het land te gaan ontdekken. Ulaanbaatar is voor een ieder die het bezoekt een onverwachte verrassing.

De hoofdstad van Mongolië kreeg in 1924, bij het uitroepen van de Mongoolse Volksrepubliek, de naam Ulaanbaatar dat ‘Rode Held’ betekent. Gelegen op een hoogte van ca. 1400 m is het de koudste hoofdstad ter wereld en er is geen hoofdstad zover verwijderd van zee als Ulaanbaatar. Tot begin 20ste eeuw was de stad eigenlijk niets meer dan een nederzetting van verschillende gerkampen. Alhoewel er al eeuwen handel werd gedreven tussen Mongolen, Chinezen en Russen werden toch pas rond 1900 de eerste stenen gebouwen neergezet. Naamsbekendheid kreeg Ulaanbaatar eigenlijk pas door de Trans Mongolië Spoorlijn, een aftakking van de wereldberoemde Trans Siberië spoorlijn, de kortste en snelste verbinding tussen Moskou en Beijing. De spoorlijn die bij Ulan Ude in Nausschki (Rusland) begint en bij Erlian aan de Chinese grens eindigt heeft een totale lengte van ca. 1150 km met Ulaanbaatar als enige stop. De meeste treinreizigers, die dan al zo’n 7 dagen in de Trans Siberië Express hebben gezeten, bezoeken Ulaanbaatar voor een aantal dagen. Doorgaans trekt men vanuit de stad naar een van de nationale natuurparken waar zij in een van de vele gerkamps overnachten. Vandaag de dag woont een derde (ca. 1.2 miljoen) van de totale Mongoolse bevolking in deze relatief kleine hoofdstad terwijl er in de rest van het land nauwelijks 2 inwoners per vierkante kilometer wonen. Het is vooral de jeugd die naar de grote stad trekt. Veel hoofdstadbewoners leven nog in originele gers, die in een halve kring om de stad zijn neergezet. Sinds 2001 ontwikkelt de stad zich in een extreem groot tempo: straten worden verbreed en geasfalteerd, hoge flat- en kantoorgebouwen schieten als paddenstoelen uit de grond, winkels openen hun deuren en het aanbod van nieuwe exclusieve restaurants wordt bijna dagelijks uitgebreid. Kijk niet verbaasd als er voor een rood stoplicht een Mercedes uit de nieuwste serie naast een traditioneel geklede ruiter te paard staat te wachten. Ulaanbaatar telt een aantal zeer indrukwekkende bezienswaardigheden. Het Sükhbaatar Plein (Genghis Khan Plein), vernoemd naar generaal Sükhbaatar die in 1921 de bevrijdingsoorlog tegen de Chinezen inzetten, vormt het centrum van de stad. Aan het plein liggen onder andere het Paleis van Cultuur (National Gallery), het gebouw van de Staatsopera en het grote Parlementsgebouw met een reusachtig standbeeld van Genghis Khan. Bezoek het Gandanklooster, het grootste en belangrijkste Boeddhistische klooster van Mongolië, dat in 1809 werd opgericht. Men kan het klooster het best ’s morgens rond 9.30 uur bezoeken in verband met de indrukwekkende ochtendgebeden van de nog in het klooster wonende monniken. Het voormalige Winterpaleis van de Bogd Khan, de spirituele leider en laatste koning van Mongolië, is ook zeker een bezoek waard. Een gedeelte van het paleiscomplex bestaat uit prachtig beschilderde houten paviljoens die als tempels dienst deden.

Natuurreservaten en parken
Mongolië telt zo’n 12 nationale natuurreservaten en parken waarvan er 3 op redelijke afstand van Ulaanbaatar zijn gelegen. De andere parken kunnen tijdens rondreizen door Mongolië bezocht worden. De landschappen van de verschillende parken variëren sterk net zo als de flora en fauna dat er leeft. Er komen nog veel wilde diersoorten voor waarvan er enkele met uitsterven worden bedreigd zoals het zeldzame sneeuwluipaard. Vooral ook vogelaars komen hier helemaal aan hun trekken, van Siberische witte kraanvogels tot gieren en adelaars. In de meeste parken staan een of meerdere tentenkampen (gers) waar natuurliefhebbers kunnen overnachten. Een droombestemming voor de avontuurlijke reiziger die leegte en ongereptheid weet te waarderen.

Terelj National Park
Het Terelj natuurreservaat is, mede dankzij haar ligging zo dicht bij de hoofdstad, het meest populaire park van Mongolië. Pas in 1993 kreeg het de status van nationaal park. De ingangspoort ligt op zo’n 65 km ten noordoosten van Ulaanbaatar. De weg er naartoe is geasfalteerd, in het park zelf liggen hoofdzakelijk onverharde wegen. Terelj, gelegen in het Khentie-gebergte,  is voornamelijk bekend om haar lieflijke landschap met enorme rotsformaties waarvan de ‘Turtle Rock’ de bekendste is. De laatste is een imposante rotsblok met onmiskenbaar de vorm van een schildpad. Je hebt hier een heldere en zeer schone berglucht boven een grotendeels alpachtig landschap. Een ideale bestemming voor een verblijf van enkele dagen om heerlijk tot rust te komen. Een geweldige omgeving om lange wandelingen of paardrijdtochten te maken. Er liggen zo’n 20 tentenkampen in het park dat in de weekenden ook vaak wordt bezocht door de lokale bevolking.

Gun-Galuut Nature Reserve
Op zo’n 130 km ten zuidoosten van Ulaabaatar ligt het Gun-Galuut Nature Reserve. In 2003 werd dit uitgestrekte gebied door het lokale parlement tot natuurreservaat uitgeroepen. In dit niet al te grote park is de diversiteit aan natuurschoon bijzonder te noemen. Het gebied bestaat uit hoge bergen, steppen, graslanden, rivieren, meren en moerasgebieden. Er kan gevist en gezeild worden op de meren Ayaga en Ikhgun en op de Kherlen rivier, de langste rivier van Mongolië, kan men kanoën. Een geweldige omgeving om dagtochten te maken op de fiets, te voet of te paard. Zwemmen behoort hier ook tot de mogelijkheden. Het reservaat is de natuurlijke habitat van een aantal zeer zeldzame diersoorten zoals het wilde Argali bergschaap, de witte gazelle en de grijze wolf. Het is een waar paradijs voor vogelspotters. Zowel de bergen als ook de moerassige graslanden trekken veel bijzondere beschermde vogelsoorten aan zoals de Siberische-, de juffer- en de witnekkraanvogel, de zwarte ooievaar en de rode valk en de zwaangans. Het park telt maar een gerkamp waar veel activiteiten worden georganiseerd die betrekking hebben tot de natuur. Het zijn hoofdzakelijk echte natuurliefhebbers die hier verblijven. Wil je echt in een zeer rustige omgeving van overweldigende natuur genieten dan is het Gun-Galuut Nature Reserve hét reservaat om te verblijven.

Khustain Nuruu National Park
Het Khustain Park ligt op zo’n 100 km ten westen van Ulaanbaatar en is makkelijk te bereiken via de geasfalteerde Millenniumweg. De Mongoolse regering verklaarde het 50.600 ha grote gebied in 1993 tot natuurreservaat. Vooral de flora is heel bijzonder te noemen, het park telt alleen al 459 soorten planten waaronder 90 verschillende soorten mos en 33 soorten paddenstoelen. Er leven 44 soorten zoogdieren zoals rode herten, witstaartgazelle, wilde zwijnen, goudbruine vossen, Mongoolse marmotten en grijze wolven. Het afwisselende landschap bestaat uit bergen, steppen, zandduinen, berkenbossen, rotsen en waterbronnen die kleine stroompjes en meertjes voeden. Maar waar dit park het meest om bekend staat is het Przewalski paard. Dit is het enige echte paardensoort ter wereld welke nog in het wild te vinden zijn. Dit dankzij het initiatief van een aantal Nederlanders die een fokprogramma hebben opgezet in het lauwersmeergebied. In 1993 zijn vanuit Nederland enkele paarden uitgezet in het park om zo de populatie weer op peil te brengen.